نمیدونم این جذب قراره از کجا اتفاق بیفته، فقط میدونم، هر شب بدون استثنا خوابشو میبینم، خوابای شیرین :))
حتی دیشب خواب دیدم ۱۶ برابر چیزی که باید جذب کنم، جذب کردم.
پیوسته به فکرشم و راهشو سپردم به خود خدا.. چون اسباب نزدیک تر شدن به خودش هست.
من هم یک کارهایی برای کائنات کردم، یک نذری کوچک دادم. یک کار خیر کوچک کردم و فردا هم قرار است برای یک نفر چیزی بفرستم.
این از قسمت من سهم من به کائنات، حالا نوبت کائنات است و من منتظرم تا کائنات نشانم بدهد که در موردش درست فکر کردم.
بازی فروانی رو همچنان انجام میدهم و در بحث تصویر سازی و تمرکز هم انقدر عمیق میشوم که گاهی تشخیص نمیدهم خوابم یا بیدار...
خدایا من منتظرم، بیینم اینبار چگونه آبرویم را حفظ میکنی ...
در راه...
برچسب:
نویسنده: سپیده جعفری